فهرست

نمایی از استان



تعداد بازيكنان معمولاً كمتر از دو نفر نيستند . اين بازی احتياج به وسايل ندارد .
هدف بازی :
آموزش جنگ و گريز دستجمعی و حملۀ تن به تن به منظور غلبه بر دشمن ، پرورش اعضا ء بدن بويژه عضلات دست و پا و تشويق جوانان برای ازدواج و ... است .
شرح بازی :
بعد از يارگيری و تعيين برنده و آغاز كنندۀ بازی  ، هر گروه يك ( سالار ) تعيين می كند ،  جایی را به عنوان دَك يا گل در نظر می گيرند و دستۀ بازنده ، روی ( دَك ) مستقر می شود و گروه ديگر در فاصلۀ 20 تا 30 متری آنها قرار می گيرند و يك نفر را به عنوان دوما انتخاب و به دستۀ رقيب معرفی می كنند  - گاهی هر دو دسته توافق می كنند كه فردی نيرومند و چابك را به عنوان دومی هر گلی ( domei har gali   ) انتخاب نمايند ، كه در اين صورت اين بازيكن برای هر دسته كه حق تعيين داماد را داشته باشد به عنوان داماد انجام وظيفه خواهد كرد – و هر كدام از بازيكنان در گروه ، با انگشت شست و سبابۀ دست چپ ، انگشت بزرگ پای راست خود را می گيرند و يا كل پنجه ( kal panja  ) می زنند و در حالی كه روی پای چپ می جهند ، آمادۀ حمله به يكديگر می شوند ، گروهی كه سَر ( دَك ) هستند ، تمام كوشش خود را به كار می برند كه داماد را بزنند ، يعنی كاری كنند كه انگشتانِ دست و پايش از هم جدا شود و از دور خارج گردد . گروه مقابل نيز به شدت می كوشند دستۀ ديگر را كه محافظ ( دَك ) يا ( گُل ) هستند ، يكی يكی از دور خارج كنند و زمينه را برای رسيدن داماد به ( دَك ) فراهم نمايند . در اين بازی طرفين بشدت به يكديگر هجوم می آورند و جنگ و گريز آنها بويژه هنگام يورش بردن به داماد ، و دوما در رو ( duma dar row  ) كردن او تماشایی و هيجان انگيز است . در آغاز بازی ، افراد لباس خود را از تن بيرون می آورند و فقط با زير شلواری كه آن را از پايين تا پشت زانو تا كرده اند  وارد ميدان می شوند .
اگر بازيكنی با لباس وارد ميدان شود ، بازيكنان ديگر حق ندارند در حين حمله لباس او را گرفته و بكشند ، در اين صورت آن بازيكن می تواند با گفتن جملۀ هره ژنده ( hara zhenda ) به او اخطار بدهد كه لباسش را رها كنند و همچنين حق ندارد با گرفتن دست و ساير اعضاء بدن ، درصدد شكست  حريف برآيند و در صورت عدم رعايت مقررات ، با گفتن هره كنده ( hara konda ) به آنها اخطار می شود كه عضو مورد نظر را رها كنند .
بنابراين هر بازيكن ، فقط حق دارد ، با ضربه های سريع و پی در پی كف دست ، حريف را خسته كند و از پای در آورد . اما گاهی اوقات ، دو حريف نيرومند ، به هم گلاويز می شوند و هر كدام سعی می كنند ، ديگری را بر زمين افكنده و به سراغ رقيب ديگر بروند .
هنگام بازی ، هيچ بازيكنی حق ندارد با زانو به بازيكن ديگر ضربه بزند و اگر چنين كند مورد اعتراض حريف قرار می گيرد با گفتن جملۀ هره كنده به او اخطار می شود .توجه به همۀ اخطار ها برای بازيكنان الزامی است ، در غير اين صورت فرد خاطی بازی را می بازد و از دور خارج خواهد شد و مورد نكوهش همگان قرار خواهد گرفت .
اگر چنانچه داماد قبل از رسيدن به ( دَك ) يا ( گُل ) زده شود ( انگشت دست و پايش از يكديگر جدا شوند ) گروهی كه قبلاً روی ( دَك ) بوده اند ، جای خود را با دسته ديگر عوض می كنند و با تعيين داماد ، بازی را ادامه می دهند . به هر حال پس از اينكه  سه بار پشت سرهم داماد يك دسته ، به كمك ياران خود ، ( دَك ) را فتح كند ، كليۀ بازيكنان دو گروه ، در محل ( دَك ) اجتماع می كنند و مرحلۀ دوم بازی كه مرد تيل ( merd till  ) نام دارد برگزار میگردد . برای اين منظور از طرف هر گروه ، يك نفر تعيين می شود و در حالی كه يكپا را دردست گرفته و روی پای ديگر ايستاده اند ، با اشارۀ ( سالار ) ها به يكديگر به صورت  تن به تن حمله می كنند و آنقدر به يكديگر ضربه می زنند تا يكی از آنها از پای درآيد . در اثنای اين مبارزه هر گروه با شادی و هلهله ياران خويش را تشويق می كنند . همين كه اولين فرد از يك دسته از پای درآمد و از دور خارج گرديد ، دومين نفر از همان دسته وارد صحنۀ مبارزه خواهد شد و به جنگ حريف پيروز كه همچنان روی يكپا ايستاده و دو ( dow ) می طلبد ، خواهد رفت . گاه ممكن است يك نفر از بازيكنان يك دسته ، در اين مرحله از بازی بتواند چند نفر از افراد رقيب را از پای در آورد ، در اين صورت بازی آنقدر ادامه می يابد تا دسته ای برنده شود كه در اين حالت در دور بعدی حق خواهد داشت به عنوان آغاز كنندۀ بازی ، داماد انتخاب كند و بازی همچنان ادامه می يابد .